ผมตั้งหัวเรื่องแบบนี้คงจะโดนใจน้อง ๆ หลาย ๆ คน ที่กำลังอยู่ในช่วงของความรู้สึกเหล่านี้ มันคงจี๊ดดดดด... เข้าไปในหัวใจล่ะสิ !!! 555+++
สมัยผมเป็นนักศึกษา พอมาถึงช่วงกำลังจะเรียนจบ ผมก็มีความรู้เหล่านั้นเช่นกัน คือแบบว่า... เรียนจบแล้วจะไปทำงานอะไร ? สมัครยังไง ? ต้องเดินทางไปยังไง ? หรือจะเรียนต่อ ป.โท ดีไหม ? ทางบ้านไม่ค่อยมีเงินจะทำอย่างไร ? หรือจะกลับไปทำงานที่บ้านดี ? ฯลฯ ????
เมื่อตอนผมจบใหม่ ๆ ตอนนั้นผมก็เขว...เช่นกัน !!? คิดนั่น คิดนี่ คิดไปหลายทางมาก กว่าจะตัดสินใจลองลุยไปสักทางนึง เดี๋ยวชีวิตมันคงเดินไปของมันเอง ตอนนั้นคิดอย่างนั้นเลยครับ
หลังจากตัดสินใจแล้ว ก็เริ่มเดินทางไปสมัครงานที่ต่าง ๆ ใกล้ ๆ กับมหาลัยที่เราจบมาใหม่ๆ เพราะว่า หากเดินทางไปที่อื่น คงหลงทางแน่ และไม่ค่อยชินกับเส้นทางอีกด้วย
การสมัครงานก็ถือได้เป็นเรื่องที่เหนื่อยพอสควรนะครับ และมีต้นทุนเช่นกัน ค่าเดินทาง ค่าเอกสารต่าง ๆ ที่เราต้องเตรียมไปใช้สมัครงาน ภาษาอังกฤษ เรซูเม่ การกรอกใบสมัครงาน เป็นต้น สิ่งเหล่านี้ผมเตียมล่วงหน้าประมาณ 1 สัปดาห์ ค้นหาข้อมูลจาก Google หนักมากช่วงนั้น ทำไงได้บริษัทต่าง ๆ เขาให้เรากรอกเป็นภาษาอังกฤษ นี่นา ... ความรู้ก็มีแค่นี้
หลังจากสมัครงานทิ้งไว้สักเดือนสองเดือน ก็ไม่มีวี่แวว ว่า บริษัทจะติดต่อกลับมา ก็เลยหันมาสอบรับราชการ ก.พ. อปท. เป็นต้น งานด้านนี้ต้องสอบคักเลือกและรอผลเรียกบรรจุ ขั้นแรกต้องสอบภาค ก. ให้ผ่าน ซะก่อน จากนั้นค่อยเอาผลสอบภาค ก. ไปสมัครสอบภาค ข. ค. ตามหน่วยงานราชการต่าง ๆ ที่เปิดสอบ (ผลสอบภาค ก. ของ ก.พ. เอาไปใช้กับ อปท. ไม่ได้นะครับ !!!)
เมื่อสอบภาค ก. ของ ก.พ. ผ่านแล้ว ผมก็ค้นหาสมัครงานในตำแหน่งที่วุฒิการศึกษาของผมสมัครเข้าไปได้ แต่ก็มีส่วนน้อยครับ เพราะผมไม่ได้จบมาทางด้านเหล่านั้น จากนั้นผมก็ไปสอบตามวัน เวลา สถานที่สอบ ปาด....ติโธ่ ผมต้องไปสอบใน กทม. เชียวนะ !!! ค่าเดินทางไป บางทีต้องไปพักใน กทม. แถมคนสมัครสอบเยอะมาก บางตำแหน่งเอาแค่คนเดียว แบบนี้...หมดหวังแน่ ๆ เลย ฮือ...
เมื่อสอบเสร็จก็กลับบ้านด้วยความมั่นใจ ว่า "ผมสอบไม่ผ่านแน่ ๆ " เพราะว่า ข้อสอบภาค ข. ยากกว่าข้อสอบ ภาค ก. มาก ๆ เลยละครับ เหมาะสำหรับคนที่มีประสบการณ์มากกว่าเด็กจบใหม่อย่างผม
จากนั้น ผมมานั่งทบทวนดูว่า สิ่งที่เราเดินทางไปสอบ และคนมีคนสอบเยอะมากขนาดนั้น มันจะคุ้มค่ากับเงินที่พ่อแม่เสียไปหรือเปล่า ??? จริงอยู่ที่ว่า พ่อแม่อยากให้ทำงานราชการ แต่ความคุ้มค่าที่สะท้อนออกมา ไม่ได้ทำให้หลาย ๆ คนที่เกียวข้องกับเรื่องนี้คุ้มค่ากับสิ่งที่เกิดขึ้นเลย แม้แต่น้อย...
ผมก็เลยคิดใหม่ !!??? ก็เลยตัดสินเรียนต่อ ป.โท สาขาเดิมที่จบมาเมื่อตอน ป.ตรี ตอนเรียนวิชาต่าง ๆ ไม่ยากเท่า ป.ตรี ง่ายกว่าด้วยซ้ำ เพียงแค่เราต้องตั้งใจให้มากกว่าตอน ป.ตรี ก็พอ มันจะยากตรงที่ งานวิจัยที่ใช้ทำวิทยานิพนธ์ นะครับ สำหรับผมแล้ว เรียนไม่จบ !!! เพราะติดในเรื่องของหัวข้องานวิจัยและเวลาที่บีบเรามาตามตูด... ทำให้เหลือเวลาหายใจไม่ได้มาก ก็เลยตัดสินใจ ออกซ่ะ !!!
ที่ตัดสินใจแบบนั้น เพราะว่า ไม่อยากให้พ่อแม่เสียเงินไปมากกว่านี้ ถึงแม้ทางบ้านจะบอกว่าเรียนไป ถ้าอยากเรียน แต่ในใจลึก ๆ ผมรู้ว่า ในใจพ่อแม่ก็อยากให้เราทำงานก่อน อีกอย่างก็คือ มันน่าจะคุ้มค่ามากกว่า เพราะเราทำงานสักพักนึง มีเงินค่อยเรียนต่อก็ได้ และมีประสบการณ์ทำงานอีกด้วย มันจะทำให้เราคิดออก ว่า เราจะเรียนต่อทางไหนดี ?
จากนั้น ผมก็เริ่มสมัครงานอีกครั้งนึง ช่วงนี้ผมตั้งใจและมุ่งมั่นมากกว่าคราวทีแล้ว ซ้อมการเขียนใบสมัครงาน เรซูเม ส่งใบสมัครงานผ่านเน็ตไปเยอะมาก ๆ ทั้งพื้นที่ใกล้เคียงก็กวาดเรียบ สุดท้ายก็ได้งานที่ตรงสายงานที่เราเรียนจบมาและได้ใช้มันอย่างเต็มความสามารถ
พอมาถึงตรงนี้ ก็ทำให้เรามองอนาคตออก ว่า เราต้องเดินทางใช้ชีวิตอย่างไร ? การเรียน ป.โท สำคัญหรือไม่ ? เรียนสาขาไหน ? ให้ผลดีการทำงาน การใช้ชีวิตอย่างไร ? คุ้มค่าไหม ? หรือเราจะเรียนเฉพาะบางเรื่อง อบมบางคอร์ส ได้หรือไม่ ? ฯลฯ
สิ่งเหล่านี้เป็นโจทย์ข้อสำคัญเสมอ ในการใช้ชีวิตเพื่อเดินต่อไป ถึงแม้ว่าเราอาจจะต้องเดินคนเดียวก็ตามที
การวางแผนก็เป็นสิ่งสำคัญเช่นกัน เราต้องลำดับเรื่องราว ทางเดินของชีวิตไว้ดี ๆ ตองแผน A B C ... ดั่งในบทความข้างต้น จะเรื่องของการวางแผนแอบ ๆ อยู่ แต่ผมไม่ได้เน้นให้อ่านเจอประเด็นนี้ เอาไว้บอกทีหลังในย่อหน้านี้ดีกว่า 555++
ปัจจุบันนี้ผมก็ได้งานทำเป็นหลักแหล่งและมีเวลาเหลือพอที่จะหาเรียนเพิ่มเติมเพื่อพัฒนาความรู้ หรือ คุณภาพชีวิต ต่อไป เพื่อให้เหมาะสมกับรายได้ รายจ่าย ที่เหมาะสมกับเรา
สรุปสาระสำคัญของเรื่องราวที่ผ่านมา- การวางแผนเป็นสิ่งสำคัญของใช้ชีวิต จำเป็นต้องมีแผนในใจ คร่าว ๆ ก็ได้ A B C แล้วแต่สถานการณ์
- การตัดสินใจลงมือทำ สิ่งนี้ต้องกล้าที่ลองทำ คนสำเร็จในหลาย ๆ ด้านเค้าบอกไว้ว่า "ต้องลงมือ" ถึงแม้จะล้มเหลว แต่อย่าล้มเลิก
- ความคุ้มค่าในสิ่งที่จะลงมือทำ สิ่งเหล่านี้คือตัวกรอกการชั่งใจว่า จะทำ หรือ ไม่ทำ เพราะหากลงมือทำไปโดยไม่หาข้อมูล คิด วิเคราะห์ และสรุปออกมาเป็นได้ นั้น จะทำให้เราลงมือพายเรือเล็กออกไปไม่เจอฝั่ง
หากน้อง ๆ ต้องการปรึกษา ผมก็ยินดีครับ เข้ามาพูดคุยกันได้ ทาง Comment ของเว็บไซต์นี้ หรือช่องทางอื่น ๆ ก็ได้ครับ
หวังว่าบทความ The Series ตอนที่ 1 นี้ จะช่วยให้น้อง ๆ หลาย ๆ คนได้เกิดไอเดีย นะครับ ว่า เราจะเดินทางไปทางไหน ? จะทำอะไรต่อจากนี้ ?
สวัสดีครับ ....
.jpg)
