การทำงานทุกวันนี้หลายๆ องค์กรก็อยากให้เกิดการทำงานร่วมกันเป็นทีม. แต่...ก็ทำได้แค่อยากให้มี. อยากให้เกืด. จัดอบรมทุกปีก็เสียค่าใช้จ่ายอยู่อย่สงนั้นเรื่อยไป มีแต่ทีมงาน. แต่การทำงานเป็นทีม..ไม่มี
มีแต่ทีมงาน. แต่การทำงานเป็นทีม..ไม่มี
การทำงานลักษณะนี้พบได้ทั่วไปในองค์กรต่างๆ ส่วนน้อยนักที่จะมีการทำงานป็นทีม.
หรือว่า. เราสร้างไม่เป็น. ทำมันไม่เกิด. หรือถนัดแค่การ..ฉายเดี่ยว. @-@
จริง ๆ แล้ว. การทำงานเป็นทีมไม่ได้ยากแม้แต่น้อย. ทำได้โดยการทำงานร่วมกัน. ในงานหนึ่งงาน หรือ หนึ่งโครงการ. เป็นต้น แล้วทำการแบ่งส่วนงานกันทำ. ปรึกษาหารือ ช่วยกันเสนอความคิด แชร์ข้อมูลแบบไม่กั่ก ไม่โยนงาน. ประชุมวางแผน รายงานความคืบหน้า ขอความช่วยเหลือ ฯลฯ.ทำแบบนี้วนซ้ำเรื่อย ๆ งานก็จะเสร็จเร็วโดยที่เราไม่คาดคิด
แต่ในด้านการบริหารงาน (แบบสมัยเก่า) ส่วนใหญ่จะจ่ายงานให้แต่ละคนรับผิดชอบ ใครทำอันนั้น อันนี้ สามารถตามงานได้เจาะจงมากขึ้น และรู้ว่าใครทำงานนั้น แต่งานก็จะช้า งานไม่ทัน เพราะทีมงานไม่มี จะยืมทีมอื่นก็เกรงจะกระทบไปด้วย นั่นเป็นข้อเสียของการบริหารงาน (แบบสมัยเก่า) เพราะผู้บริหารไม่ได้ปรับเปลี่ยนความคิดและการปฏิบัติตน (ให้เป็นสมัยใหม่) ให้ทำงานเป็นทีมมากขึ้น
ส่วนใหญ่การบริหารงานแบบนี้ มักจะติดมากับยุคสมัยเก่า ยุคสมัยฉายเดี่ยว ประมาณนั้น
ปัจจุบันนี้ หารู้หรือไม่ว่า... หลายอย่างเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว จนทำให้ผู้บริหารหลายคนปรับตัวไม่ทัน (คิดไม่ทัน) การเปลี่ยนแปลง ติดแหงก...อยู่กับวังวลในการหาทางออก
ปลาใหญ่กินปลาเล็ก แต่...ปลาเร็วกินปลาใหญ่
เป็นคำคมที่ใช้ได้ในยุคสมัยใหม่นี้ และเหมาะกับคนที่มีความคิดใหม่ๆ เช่น ผู้บริหารที่เปลี่ยนความคิดและปฏิบัติตนให้เป็นสมัยใหม่ นศ.จบใหม่เนื่องจากได้นับวิทยาการใหม่ ๆ มาจากอาจารย์ นักพัฒนาตนเอง เป็นต้น
ถ้าบริหารความรู้ดี ๆ จะทำให้งานเดินหน้าไปอย่างรวดเร็ว
ถ้าบริหารการทำงานเป็นทีมได้ดี อาจจำเป็นต้องมีทีมงานของตนเอง ก็จะทำให้งานสำเร็จลุล่วงได้
สุดท้ายนี้ หากองค์กรใดควบคุมกระบวนการผลิตได้ดี...องค์กรนั้นก็จะลดต้นทุนการผลิตได้มากและจะเหนือกว่าคู่แข่งทั้งปวง
โชคดี สำหรับ ผู้ปรับเปลี่ยนความคิดและการปฏิบัติตน (ให้เป็นสมัยใหม่)
